Voor mijn Jongste Zoon

Het dagboek van Birma spoorlijn krijgsgevangene Willem van der Horst

80 jaar na dato is het in facsimile uitgebracht door SHBSS. Tijdens zijn gevangenschap hield hij met gevaar voor eigen leven een dagboek bij dat hij in een petroleumblik verstopte en de hele oorlog bij zich wist te houden. Hij schreef het voor zijn jongste zoon, want als hij zelf de oorlog niet zou overleven, zou de jongste van 7, nakomer van het gezin, de minste herinneringen aan hem als vader hebben. Het werd een kinderboek vol met wetenswaardigheden, anekdotes en vrolijke tekeningen. Over een stukje verpakking van Thaise lucifers dat hij langs de spoorweg vindt, schrijft hij bijvoorbeeld: “Grappig hè, dat Thailand zichzelf hier als machtig rijk land afbeeldt, terwijl je eens moest weten hoe armetierig het er hieraan toegaat.” De ergste gruwelijkheden van het werk aan de spoorlijn wilde hij zijn kind besparen. Hoe verder je in het dagboek komt echter, hoe meer je tussen de regels door kunt lezen. Het boek is een uiting van vaderliefde en het is ontroerend mooi. Daarnaast is het ook een bijzonder historisch verslag van het leven in de Japanse mannenkampen uit eerste hand. Gezien de omstandigheden is het een wonder dat het gemaakt is en ook bewaard is gebleven.